Nowenna do Matki Bożej Szkaplerznej

W cichą noc z piętnastego na szesnastego lipca 1251 roku Szymon Stock rozważał słowo Boże, jak poleca Reguła Karmelu. W trakcie modlitwy doświadczył niezwykłego spotkania. Tak jak niepłodna Anna (matka Samuela) przyjęła posłańca ze słowem nadziei, jak nieprzekonany Gedeon spotkał Anioła, jak Maryja z Nazaretu ugościła Gabriela, niosącego nadzieję i jej spełnienie, tak Szymon spotkał wyjątkowego posłańca woli Boga.

Gabriel przyniósł Maryi Słowo Odwieczne, Ona natomiast w pokornym i prostym znaku dwóch kawałków materiału – szkaplerza – przyniosła opiekę, obronę (łac. praesidium). Matka Jezusa w spontanicznym odruchu wyśpiewała swoje Uwielbienie (Magnificat), które powtarzamy za Nią do dzisiaj. Szymon swoją pieśń uwielbienia zaczął od słów: Flos Carmeli, Vitis Florigera, Splendor Caeli, Virgo Puerpera, Singularis…

Przez dziewięć dni zatrzymamy się nad kolejnymi słowami tej antyfony, która do dziś rozbrzmiewa w karmelitańskich klasztorach.